Auteursspecial Annejet van der Zijl - Biografie   Studie ‘Ik groeide op in een lerarengezin in Friesland, en wist al vrij vroeg dat ik iets met schrijven wilde doen. Niet alleen omdat ik veel van boeken en lezen hield, maar ook omdat het me zo’n mooie manier leek om de wereld te ontdekken. In eerste instantie studeerde ik kunstgeschiedenis, later ben ik overgestapt op massacommunicatie en daarin afgestudeerd in Amsterdam. Omdat er hier toen nog geen postdoctorale opleidingen journalistiek waren, ben ik in 1998 naar Londen gegaan om daar een MA International Journalism te doen. Onderdeel van die studie was een aantal stages, zowel in Engeland als hier in Nederland, en zo ben ik als redactrice bij de toenmalige Haagse Post terecht gekomen, net voor dit blad fuseerde met De Tijd. Werk ‘Bij HP/De Tijd realiseerde ik me al snel dat ik niet in de wieg gelegd was voor de ‘harde’ nieuwsjournalistiek, en specialiseerde ik me in reconstructies en portretten – journalistieke genres waar ik in Engeland natuurlijk de mooiste voorbeelden van had gezien. Ik vond en vind het boeiend om met allerlei mensen over een bepaald onderwerp te praten, er veel over te lezen, en dan uit al die bronnen een samenhangend verhaal bij elkaar te puzzelen en dat vervolgens zo mooi mogelijk te vertellen. Wat betreft mijn onderwerpen was ik heel vrij: ik schreef over bekende en onbekendere mensen, maar ook over groepen kunstenaars die samen een bewogen periode meemaakten, over misdaden en politieke gebeurtenissen, zoals de krakersrellen op Kroningsdag 1980 of de Hollanders die in mei 1968 naar Parijs trokken. Maar altijd zat er een sterke historische component in, en de basisvraag was: hoe is het allemaal zo gekomen? En vervolgens: hoe heeft het uitgepakt? De boeken ‘Mijn eerste boek, Jagtlust, was een logisch gevolg van het journalistieke werk. Al jaren hoorde ik in literaire kringen de verhalen over dat mythische landgoed in het Gooi, waar zich in de jaren vijftig en zestig alles verzamelde wat jong en artistiek was, maar waar nooit over geschreven kon worden omdat de voormalige hoofdbewoonster, de dichteres Fritzi ten Harmsen van der Beek, dat niet wilde. Dankzij vooral de medewerking en het vertrouwen van uitgever Theo Sontrop en Remco Campert - die ik al kende van eerdere artikelen – heb ik de geschiedenis van het Jagtlust toch kunnen vastleggen in het gelijknamige boek, dat in 1998 bij Meulenhoff verscheen. ‘De stap naar een ‘echte’, groot opgezette biografie was toen niet zo ver meer, al betekende dat wel een stap uit de journalistiek. Eind 1999 nam ik ontslag om te gaan werken aan de biografie van Annie M.G.Schmidt, Anna. In dit geval waren het met name de zoon van de schrijfster, Flip van Duijn, en haar uitgeefster Ary Langbroek, die een stimulerende rol speelden. Vanaf het allereerste begin geloofden zij in het soort boek dat ik voor ogen had: een op Angelsaksische leest geschoeide biografie, die enerzijds het zo compleet mogelijke levensverhaal zou bevatten, maar tegelijkertijd ook een spannend verhaal zou zijn, iets wat je ook zou kunnen lezen als je nog nooit van Annie M.G. gehoord zou hebben - gewoon, omdat het altijd boeiend is om te zien hoe mensen hun leven leiden, wat ze doen met de kaarten die ze door het lot toegespeeld krijgen en het historisch kader waarbinnen het geheel zich afspeelt. Nieuw boek ‘In mijn nieuwe boek, Sonny boy, speelt geschiedenis ook weer een grote rol, en weer betreft het de lotgevallen van mensen – twee deze keer, een Surinaamse man en zijn Hollandse geliefde. Het bijzondere eraan is dat het raakt aan twee van de zwartste hoofdstukken van de Europese geschiedenis: de slavenhandel en de jodenvervolging. Want terwijl de grootmoeder van mijn hoofdpersoon zich met veel moeite ontworstelde aan de eigendomsrechten van een joodse slavenhouder, waagde haar kleinzoon nog geen eeuw later zijn leven om joodse onderduikers te redden. Dit boek gaat dus over onbekende mensen – maar hun verhaal is niet minder fascinerend en meeslepend dan dat van Annie M.G.Schmidt.’ Voor meer informatie zie: Nieuw boek.