Veroniza Hazelhoff (Groenekan, 22 februari 1947) schrijft al zolang ze zich kan herinneren. Toen ze acht was, won ze al een verhalenwedstrijd van de VARA. Na de middelbare school volgde ze een opleiding grafisch ontwerpen aan de kunstacademie, waar ze haar man ontmoette. Ze trouwden in 1969 en een jaar later werd hun dochter geboren.
Een aantal jaren werkte ze als grafisch ontwerpster, maar eigenlijk wilde ze maatschappelijk werkster worden. Ze slaagde voor het toelatingsexamen, maar kon de opleiding niet volgen omdat ze reuma had. Ondertussen schreef ze nog steeds verhalen die in Vrij Nederland en Taptoe geplaatst werden. De verhalen in Taptoe vormden de basis voor haar eerste boek, Nou moe' (1983). Het werd meteen bekroond met een Zilveren Griffel en de Gouden Ezelsoor, de prijs voor het bestverkochte debuut van het jaar. Ook met haar derde boek viel ze in de prijzen: voor Auww! ontving ze in 1984 de Gouden Griffel. Veren uit 1994 werd bekroond met een Zilveren Griffel en met de Nienke van Hichtumprijs. Behalve kinderboeken schrijft ze ook toneelstukken en hoorspelen voor de radio.
Veronica Hazelhoff woont nog steeds in Groenekan.
|
 |
|
